Studnia życzeń-skarbonka
Głębia wciąga, woła echem
Patrzę jak zauroczona
Studnia życzeń wabi ciszą
Co mnie w głąb nieśmiało woła.
Wrzucę do niej grosik lichy
Ona pluskiem podziękuje
Studnia życzeń tylko moja
Sama jak ten grosz się czuję.
Niby lichy, do niczego
Ale prowokuje fale
Kiedy szepczę swe życzenia
I cichutko szepczę żale.
Gdy spoglądam w twoje oczy
Tamtą studnię mam w pamięci
One też takie przepastne
A spojrzenie ich mnie nęci.
Kiedy szepczę swe życzenia
I ze smutkiem szepczę żale
Choć grosika ci nie dałam
To unoszą szczęścia fale
(Proza Hanny)
Kwiaty: www.wildorchidcrafts.com
Mikrokulki szklane: http://13arts.pl/pl/p/Mikrokulki-szklane/47






























